Παναγιώτης Δημητρίου: “Από τον στόχο της έκτης θέσης, λίγο έλειψε να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα… Θέλω να δω τους αθλητές μου να αγωνίζονται για την ανδρική ομάδα του Δούκα γιατί πραγματικά το αξίζουν…”
Οι φετινές, αγωνιστικές υποχρεώσεις της Παιδικής ομάδας Μπάσκετ του Συλλόγου μας ολοκληρώθηκαν με την κατάκτηση του Αργυρού Μεταλλίου στο πρωτάθλημα της Α’ Κατηγορίας της ΕΣΚΑ, ωστόσο κάποιοι αθλητές της ομάδας συνεχίζουν να αγωνίζονται συμμετέχοντας στο Πρωτάθλημα των Παμπαίδων (γεννηθ.2004) της ΕΣΚΑ…
Μαζί τους, συνεχίζει να…αγωνίζεται και ο προπονητής τους, Παναγιώτης Δημητρίου, ο οποίος μετά την δεύτερη θέση των Παίδων διεκδικεί με αξιώσεις την διάκριση και στους Παμπαίδες…
Οι τελευταίοι, ολοκλήρωσαν αήττητοι τους αγώνες τους στον όμιλο και πλέον συνεχίζουν αήττητοι στη φάση των νοκ άουτ έχοντας ήδη προκριθεί στους “16” της διοργάνωσης!!!
Αυτά, και άλλα πολλά, σχολιάζει παρακάτω ο coach των “μπλε” με συνέντευξη που παραχώρησε στο επίσημο site του Συλλόγου μας…
Ένα σχόλιο για την φετινή πορεία της Παιδικής ομάδας και το Αργυρό Μετάλλιο που κατέκτησε…
Όταν ξεκινήσαμε το καλοκαίρι να στήσουμε αυτή την ομάδα, θέσαμε ως προτεραιότητα ο κορμός της να αποτελείται από μικρότερα παιδιά (2004) που θα πλαισίωναν τους μεγαλύτερους σε ηλικία βασικούς μας παίκτες (2003). Ταυτόχρονα, αυτό ήταν ένα “στοίχημα” που βάλαμε, για το αν δηλαδή αυτή η ομάδα θα μπορούσε να ανταπεξέλθει και να είναι ανταγωνιστική στο πρωτάθλημα Α’ κατηγορίας Παίδων, απέναντι σε μεγαλύτερα παιδιά… Αν θα πετύχαινε αυτό το εγχείρημα, η ομάδα του παιδικού της επόμενης χρονιάς θα ήταν έτοιμη για πολύ μεγάλες διακρίσεις. Το “στοίχημα” αυτό κερδήθηκε!!!
Από κει που είχαμε βάλει στόχο την έκτη θέση και πάνω, λίγο έλειψε να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα! Με λίγα λόγια πετύχαμε μια πολύ σημαντική διάκριση, αλλά ταυτόχρονα θέσαμε και μια ουσιαστική παρακαταθήκη για του χρόνου…
Πού πιστεύεις ότι κρίθηκε η σειρά των τελικών κόντρα στο Περιστέρι;
Θα έλεγα ότι κρίθηκε σε δύο βασικές παραμέτρους…
Η πρώτη έχει να κάνει με τα αποτελέσματα των δύο αγώνων της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος. Και τα δυο παιχνίδια – εκτός και εντός έδρας – έκριναν σε μεγάλο βαθμό την τελική έκβαση των play-offs. Στο πρώτο παιχνίδι που ήταν εκτός, μπορούσαμε να είχαμε βγει νικητές αλλά καταφανέστατοι εξωγενείς παράγοντες έκριναν εκείνο το αποτέλεσμα… Ειδικότερα, όμως, στο εντός έδρας ματς χάσαμε τη νίκη λόγω απειρίας και τύχης, χάσαμε ένα δικό μας παιχνίδι στα τελευταία δευτερόλεπτα κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια μας! Έτσι, πήγαμε στους τελικούς με στόχο να ανατρέψουμε το 0-2 νίκες, στόχος που θα ισοδυναμούσε με ένα τιτάνιο κατόρθωμα. Παρόλα αυτά, ανατρέποντας όλα τα προγνωστικά, κάναμε ένα εκπληκτικό break μέσα στο Περιστέρι στη δεύτερη παράταση, μειώνοντας σε 1-2. Δυστυχώς για εμάς, η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη και γνωρίσαμε μια πικρή ήττα μέσα στο Δαΐς παρότι το πιστέψαμε και το παλέψαμε μέχρι τέλους…
Η δεύτερη, έχει να κάνει με την παρουσία του Τζουλιάνο Τόλα, ενός παίκτη 2 μέτρων και 8 εκατοστών όπου σε τέτοιες ηλικίες είναι ένας παράγοντας εντυπωσιακά δύσκολος να καταβληθεί…
Για την ηλικία των Παίδων, είναι ένας υπερφυσικός αντίπαλος που σίγουρα σε ένα άθλημα όπως είναι το μπάσκετ γέρνει τη πλάστιγγα υπέρ της ομάδας του μετατρέποντας την μάχη σε…άνιση.
Τι σημαίνει για τον μπασκετικό ΑΣΕΔ αυτή η επιτυχία;
Για τον μπασκετικό ΑΣΕΔ, μια τέτοια φανταστική πορεία όπως η φετινή σημαίνει ότι η δουλειά που γίνεται σε βάθος στις μικρές ηλικίες, ο σχεδιασμός και τα οράματα, αξίζουν και αφήνουν οπωσδήποτε μια παρακαταθήκη για το μέλλον… Τονίζουν σε όλη την Αττική – και όχι μόνο – ότι ο Δούκας αποτελεί μια δύναμη σε επίπεδο ακαδημιών και υποδομών, ισάξια των μεγάλων ομάδων που έχουν καθιερωθεί στο χώρο. Και μόνο το πλήθος του κόσμου που παρευρέθηκε στο Δαΐς διαφήμισε την αγωνιστικότητα, το πάθος και το όμορφο μπάσκετ που έπαιξε η ομάδα.
Σημειώνω εδώ, ότι η ομάδα επιθετικά έβαζε 79,8 πόντους ανά παιχνίδι, ένα απίστευτο επίτευγμα για επίπεδο παιδική ομάδας αλλά και για το ευρύ rotation που γινόταν… Γνωρίζετε ότι οι ομάδες που τέθηκαν αντιμέτωπες με αυτά τα παιδιά φέτος, αποτελούν μεγαθήρια του Ελληνικού μπάσκετ και όχι μόνο της Αττικής. Ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ… Ο πρώτος, αντλεί αθλητές, όχι μόνο λόγω του brand name, αλλά και από 4 δεξαμενές – ομάδες του, τον οποίο κερδίσαμε 2-0.
Η δεύτερη, έκανε αρκετές μεταγραφές, έφερε ταλέντα από την επαρχία, αλλά τελικά την κερδίσαμε 3-0. Αυτές όλες οι επιτυχίες για το μπάσκετ του ΑΣΕΔ είναι μοναδικής σημασίας…
Ποιος είναι ο στόχος της ομάδας για τη νέα χρονιά;
Αφού κόπασαν η στεναχώρια και η πίκρα της μη κατάκτησης της πρώτης θέσης, αμέσως τέθηκε ο στόχος για την επόμενη χρονιά… Αυτός δεν θα μπορούσε να είναι άλλος παρά η διεκδίκηση της μέγιστης διάκρισης, αυτό δηλαδή που δεν καταφέραμε φέτος.
Η φετινή πορεία δεσμεύει την επόμενη. Μέσα από έναν υγιή σχεδιασμό, ένα σοβαρό πλάνο που δεν θα έχει ως αυτοσκοπό το πρωτάθλημα, αλλά θα έχει την ίδια ένταση και πάθος, η πρωτιά θα αποτελεί σίγουρα τον κρυφό μας πόθο!
Ένα σχόλιο για την προχθεσινή νίκη των παμπαίδων (2004) επί της Τριπλής Κορώνας και την πρόκριση της ομάδας στους “16” της ΕΣΚΑ…
Μετά το τέλος του παιδικού πρωταθλήματος, πολλοί από τους ίδιους παίκτες (γεννηθ. το 2004) ξεκίνησαν τα παιχνίδια με τους Παμπαίδες στο αντίστοιχο πρωτάθλημα της ΕΣΚΑ. Περάσαμε αήττητοι από τον όμιλό μας και η κλήρωση μας έφερε αντιμέτωπους με τον Παναθηναϊκό (Τριπλή Κορώνα), την καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος. Μετά από ένα δύσκολο παιχνίδι βγήκαμε νικητές και πάλι, παρότι βρεθήκαμε να χάνουμε με 14 πόντους.
Η νίκη αυτή είναι τεράστιας σημασίας καθώς το πρωτάθλημα των Παμπαίδων είναι πάντα ένα βήμα πριν το επόμενο παιδικό πρωτάθλημα και για άλλη μια φορά φωνάξαμε “παρών” αποδεικνύοντας το “μέταλλο” του νικητή αυτής της θαυμάσιας ομάδας. Στο σημείο αυτό, θέλω να τονίσω ότι κάθε χρόνο τέτοια εποχή και μέχρι τον Σεπτέμβριο – τουλάχιστον τα δύο τελευταία χρόνια που είμαι εγώ στον ΑΣΕΔ αλλά και παλαιότερα – κάποιοι “καλοθελητές”, σειρήνες απανταχού τριγύρω μας διασπείρουν φήμες ότι ο τάδε παίκτης θα φύγει, ο Δούκας διαλύεται, οι προπονητές φεύγουν και γενικώς ότι η ομάδα δεν θα υπάρχει του χρόνου… Προσπαθούν να κατευθύνουν ή να αποθαρρύνουν παίκτες που θέλουν να έρθουν σε εμάς προκειμένου να καταλήξουν σε αυτούς… Για άλλη μια φορά θα διαψευστούν, και του χρόνου θα είμαστε ακόμα πιο δυνατοί!
Μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτή η ομάδα;
Αν μου έλεγαν πέρυσι το καλοκαίρι – όπως πραγματικά κάποιοι μου είπαν – ότι θα φτάναμε μέχρι τους τελικούς, σίγουρα δεν θα το πίστευα. Πού μπορεί να φτάσει αυτή η ομάδα; Τώρα που είδα τι μπορούν να κάνουν, πώς δουλεύουν, πόσο αντέχουν στην πίεση, ξέρω ότι μπορούν να φτάσουν πολύ ψηλά…
Ωστόσο, η πραγματική επιτυχία για μένα δεν θα είναι μόνο ένα πρωτάθλημα αλλά να δούμε αυτή τη φουρνιά αθλητών να αγωνίζονται για την ανδρική ομάδα του Συλλόγου μας σε μερικά χρόνια… Γιατί πραγματικά μπορούν και το αξίζουν!!!