Skip to main content

Μπάσκετ Ανδρών: Η αφιέρωση του Κώστα Σορώτου μετά τη νίκη επί του Κρόνου Αγίου Δημητρίου και οι σκέψεις που θα αποτυπωθούν με την… ολοκλήρωση του… θαύματος!!!

Ο Κώστας Σορώτος δεν είναι «μάγος» και ούτε κουβαλάει πάνω του κάποιο «ραβδί» που μπορεί να τα μεταμορφώσει όλα. Έχει μάθει να δουλεύει σκληρά, να έχει υπομονή, να μαθαίνει από τα λάθη του και η επίτευξη ενός στόχου είναι για τον ίδιο, η καλύτερη ανταμοιβή.
Το μπάσκετ είναι η ΖΩΗ του, έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα μέσα στα παρκέ, έχει πανηγυρίσει νίκες, έχει δακρύσει με ήττες και έχει αποδείξει περίτρανα ότι ο επιμένων πάντα ΝΙΚΑ.


Ήρθε στον μπασκετικό ΑΣΕΔ σε μια πολύ δύσκολη στιγμή για τον Σύλλογο και κατάφερε να τον «αναγεννήσει» από τις στάχτες του. Το ένα νικηφόρο αποτέλεσμα διαδέχτηκε το άλλο και μέσα σε 100 μέρες έβγαλε τον Δούκα από την… κόλαση και τον οδήγησε στον… παράδεισο.
Προσηλωμένος στο στόχο του, πήρε από τους παίκτες του το 110%, τους ενέπνευσε και τους βοήθησε να καταθέτουν την ψυχή τους μέσα στο παρκέ κάθε Κυριακή.
Με εννέα πλέον νίκες οι «μπλε» έχουν κάνει άλμα παραμονής και ο Κώστα Σορώτος έχει κάθε λόγο να κρυφοχαμογελά και να βλέπει ότι οι κόποι και η ομαδική προσπάθεια απέδωσαν καρπούς.
Την περασμένη Κυριακή ήρθε μια ακόμα πολύ σημαντική επικράτηση για τον Δούκα και ο πολύπειρος coach μετά από την κατάκτηση των δύο βαθμών αποτύπωσε τις… σκέψεις του κάνοντας λόγο για ένα θαύμα που οδεύει προς την ολοκλήρωση του.

Στα λόγια καρδιάς του δεν ξέχασε να αφιερώσει το «ροζ φύλλο αγώνα» στον συνεργάτη του, Παναγιώτη Δημητρίου που προσωπικοί λόγοι τον κρατούν μακριά από την ομάδα τις τελευταίες ημέρες, ενώ δεν ξέχασε να αναφερθεί σε ανθρώπους που έχει δίπλα του και τον στηρίζουν σε αυτό το μοναδικό μπασκετικό ταξίδι που ζει: «Όταν τελειώσουν όλα θα γράψω αρκετά πράγματα. Σήμερα απλά θέλω να γράψω τρία πράγματα.
Η νίκη επί του Κρόνου Αγίου Δημητρίου είναι αφιερωμένη στον συνεργάτη μου, τον Πάνο Δημητρίου και σύντομα τον περιμένουμε κοντά μας. Επίσης θέλω να δώσω πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα του Κρόνου και να ευχηθώ περαστικά στον αθλητή της Δήμου.
Κλείνοντας θέλω να πω ότι όταν όλα ήταν μαύρα, εκεί στο τέλος του Νοέμβρη, και ήμουν πολύ κοντά στο να αποχωρήσω από το μπάσκετ ήταν κάποιοι φίλοι, που με μια κουβέντα τους, που με τη συμπαράσταση τους με κράτησαν δυνατό. Γιώργο, Νίκο, Μάκη, Σάντρο, Δημήτρη, Τάκη, Θοδωρή και βέβαια Κωστάκη δεν έχω λόγια.
Είπαμε τα υπόλοιπα στην ώρα τους όταν θα έχει ολοκληρωθεί το θαύμα».