Skip to main content

Καλό ταξίδι φίλε Σπύρο…

Για πολλά χρόνια, η καθημερινότητα όλων μας στον ΑΣΕΔ, στο Δαΐς και στα Εκπαιδευτήρια Δούκα ξεκινούσε με έναν καφέ από την “Καντίνα του Σπύρου” ή έκανε μεσημεριανό διάλειμμα για ένα σουβλάκι ή ένα λαχταριστό σάντουιτς στην αγαπημένη μας καντίνα…

Η “Καντίνα του Σπύρου” ήταν απέναντι από το Δαΐς επί της Μεσογείων και αποτελούσε το στέκι μας, το σημείο συνάντησης πολλών από εμάς για χρόνια… Το σημείο που οι αναλύσεις για νίκες και ήττες έδιναν και έπαιρναν, το σημείο που γινόντουσαν οι καλύτερες Ο.Ε. (σημ. “Ομάδες Εργασίας”)…

Πριν λίγους μήνες η “Καντίνα του Σπύρου” έκλεισε και μετά από λίγο καιρό μεταφέρθηκε σε άλλο χώρο μαθαίνοντας ότι ο Σπύρος αντιμετώπιζε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας…

Σήμερα έγινε γνωστό ότι ο άνθρωπος που μας φρόντιζε, μας τάιζε, μας έλεγε αστεία και κάθε Δευτέρα μας ρωτούσε αν “κέρδισε η ομάδα”, έφυγε πρόωρα από τη ζωή…

Ήταν ένας από εμάς, ένας φίλος γεμάτος καλοσύνη και χαμόγελο… Είχε μάθει τις προτιμήσεις μας, τις παραξενιές μας, τους κωδικούς μας (μια κόκα κόλα γκούντυς = κόκα κόλα με πολλά παγάκια) και κάθε φορά μας πρόσφερε απλόχερα την αγάπη του και τις ιστορίες του…

Τα τελευταία χρόνια πρόσθεσε ένα κασκόλ του ΑΣΕΔ στην διακόσμηση εκφράζοντας κάπως έτσι το δέσιμο και την φιλία μας… Η “Καντίνα του Σπύρου” ήταν συνυφασμένη με τη σύγχρονη ιστορία του οργανισμού μας έστω και αν αυτό δεν έγινε ποτέ συνειδητά αντιληπτό…

Φίλε Σπύρο, καλό παράδεισο να έχεις, καλό ταξίδι στη γειτονιά των αγγέλων… Κουράγιο στην οικογένεια σου, είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσεις να ζεις μέσα από την αγάπη όλων μας… Απλά, ο χώρος απέναντι από το Δαΐς ξαφνικά πάγωσε…για πάντα!